« سوره‌هاى حاميم گلهاى قرآن است ، خدا را سپاس گوئيد و با حفظ و تلاوت اين سوره‌ها او را شكر گذاريد ، هر بنده اى كه از خواب برخيزد و سوره‌هاى حاميم بخواند از دهانش ( در قيامت ) بوى عطر دلانگيزى بهتر از مشك و عنبر خارج مىشود ، و خداوند خواننده اين سوره‌ها را رحمت مىكند و نيز همسايگان و دوستان و آشنايان و تمام ياران نزديك و دور او را مشمول رحمت خويش قرار مىدهد ، و در قيامت عرش و كرسى و فرشتگان مقرب خدا براى او استغفار مىكنند » ( 1 ) . در حديث ديگرى از پيامبر ص مىخوانيم : الحواميم سبع و ابواب جهنم سبع ، تجىء كل حاميم منها فتقف على باب من هذه الأبواب تقول اللهم لا تدخل من هذا الباب من كان يؤمن بى و يقرانى « سوره‌هاى حاميم هفت سوره‌اند و درهاى جهنم نيز هفت در است ، هر يك از حاميمها مىآيد و در مقابل يكى از اين درها مىايستد و مىگويد خداوندا كسى را كه به من ايمان آورده و مرا خوانده از اين در وارد مكن ! ( 2 ) . و در قسمت دوم در حديثى از پيامبر مىخوانيم : من قرء سوره حاميم المؤمن لم يبق تجىء كل حاميم منها فتقف على باب من هذه الأبواب تقول اللهم لا تدخل من هذا الباب من كان يؤمن بى و يقرانى روح نبى و لا صديق و لا مؤمن الا صلوا عليه و استغفروا له : « هر كس سوره حاميم مؤمن را بخواند همه ارواح انبيا و صديقان و مؤمنان بر او درود مىفرستند و براى او استغفار مىكنند » ( 3 ) . روشن است اين فضائل بزرگ پيوندى با آن محتواى برجسته دارد ، محتوايى كه هر گاه در زندگى انسان در بعد « اعتقادى » و « عملى » او پياده شود بدون

--> ( 1 ، 3 ) همان مدرك . ( 2 ) « بيهقى » طبق نقل « روح المعانى » جلد 24 صفحه 36 .